Afyonu patlamak deyiminin hikayesi

Afyonu patlamak deyiminin hikayesiAfyonu patlamak deyiminin hikayesi

Eski İstanbul’da kabadayılar, esrarkeşler, ayyaşlar dahil Müslüman olan bütün halk ramazan ayında mutlaka oruç tutar, dini vecibelerini mümkün olduğunca yerine getirmeye çalışırdı. Şimdiki gibi sokakta yemek yemeyi, sigara içmeyi bırakın görünürde yiyecek satmak bile esnaf arasında hiç de hoş karşılanmayan bir davranıştı. O günlerde afyon çekmek şimdikine göre çok daha yaygındı. Oruç tutmaya çabalayan ama bir yandan da afyon tiryakisi olan zevat özellikle uzun yaz günlerde bağımlılıklarını gidermek için şöyle bir yöntem geliştirmişti:

Afyonu patlamak deyiminin hikayesi

Kuzu bağırsağına sardıkları afyonu sahur vakti yutuyorlardı, öğlene yakın midenin sindirdiği kuzu bağırsağı çözülüyor içindeki afyon etkisini gösteriyordu. Yuttukları afyon henüz etkisini göstermemiş, başka bir deyimle patlamamışsa normal hallerine göre daha asabi olduklarından, “afyonum daha patlamadı” derlerdi. Bu söz günümüze kadar anlamını yitirerek gelmiş olmasına rağmen ramazan ayının dilimize kazandırdığı deyimlerdendir.

Afyonu patlamak deyiminin hikayesi
Afyonu patlamak deyiminin hikayesi

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir